Celibaat

< VORIGE PRODUCTIE                                                                                    VOLGENDE PRODUCTIE >

celibaat_affichebeeld

Van/MetStefanie Van Pelt, Sybrand Van der Werf, Maxime De Winne, Koen Kerckhofs, Koen Boesman, Els Willems
MuziekPeter Spaepen
Seizoen2008-2009
TekstTom Lanoye
Drama

Gelijk een schone kop zich kan versteken
achter een mombakkes van stront en stro.
Al kan ’t natuurlijk ook – dat weet ge nooit –
de lelijke kop zijn van een stommekloot.

Het is ergens voor 1918, ergens op het Vlaamse platteland. André d’Hertenfeldt, de enige en bleke erfgenaam van een roemrijk geslacht, keert terug naar de grond van zijn voorvaderen. Als een held wordt hij onthaald. Door de pastoor geëerd, door de boerendochters begeerd, door onzekerheid en haat verteerd. In de stilte van zijn salon of paardenstal denkt André er het zijne van.

In Celibaat (1993), Tom Lanoyes bewerking van Walschaps gelijknamige roman uit 1934, wordt André opgevoerd als een man die alles en iedereen, en meest nog zichzelf, wantrouwt. Uit frustratie knevelt hij in het donker de dieren. Hij heeft er de grote oorlog en een orgastische daad van zelfopoffering voor nodig om tot het inzicht te komen dat iedereen net zo slecht en wreed is als hijzelf. Hij ziet de maskers vallen en krijgt er zelf een muil van kaaksbeen en caoutchouc voor in de plaats. Pas dan kan hij de confrontatie met anderen aan, inclusief de vrouw die zijn hart gestolen heeft.

De Vlaamse plattelandssetting van Walschap wordt door de
prachtige klank- en beeldrijke taal, waar Lanoye een lichte en humorvolle toon doorheen weeft, verheven tot een tijdloos stuk dat universele filosofische thema’s over goed en kwaad aansnijdt.

De slechte en wrede kant in elke mens, die laat zich niet negeren. Het is even fundamenteel als liefde en genot. Het moet eruit, desnoods met geweld.

Celibaat gaat over nog altijd heersende taboes, in seksuele, maatschappelijke en relationele zin. Waar de een het masker van ‘goed gedrag’ schijnbaar moeiteloos draagt, beknelt het de ander zodanig dat hij geen zin zonder rode oren kan spreken. Celibaat is een evangelie van de zondige mens. Inclusief een martelaar, een martelgang en een kruisiging. Een kruistocht tegen ons laatste heilige huisje: dat wij, als we willen, zuiver goed kunnen zijn.

TGV wil met dit stuk de onvolkomenheid van de mens belichten, zijn angsten en drijfveren blootleggen. De makers experimenteren in deze voorstelling met de combinatie van rauw realistische enscèneringen en hedendaagse multimediale middelen om tot nieuwe vertelperspectieven te komen.
Humor en zwaarte wisselen elkaar af, zodanig dat het schrijnt.

Januari – Mei & September – Oktober 2009 in Antwerpen, Brussel, Maastricht en Gent.

_Mariekewijntjes_6234k.jpg_Mariekewijntjes_6251k.jpg_Mariekewijntjes_6258k.jpg_Mariekewijntjes_6356k.jpg_Mariekewijntjes_6339k.jpg_Mariekewijntjes_6280k.jpg_Mariekewijntjes_6268k.jpg_Mariekewijntjes_6393k.jpg_Mariekewijntjes_6448k.jpg